Uw uitvaart

Er is veel keus bij een uitvaart. U kunt uzelf laten begraven of laten cremeren daar begint het eigenlijk al mee. Wat wilt u liever of doet u vanuit geloofsovertuiging?

wat is begraven?

Er is veel veranderd sinds de tijd van de hunebedden. Bij begraven komen steeds meer regels kijken. Volgens de wet moet er bijvoorbeeld minstens 65 centimeter grond boven de kist zijn. Een graf moet ruim een meter diep zijn. Het lichaam mag niet zonder omhulsel worden begraven, maar altijd in een kist, wade of rieten mand. Allemaal regels waar je bij begraven rekening mee moet houden.

Na de begrafenis gooien grafdelvers aarde op de kist, het graf wordt dan gedicht. Zodra een lichaam is begraven, vergaat het langzaam. Dit proces duurt een aantal jaren. Daarom staat ook in de wet dat een graf pas na minimaal tien jaar mag worden geruimd. Waarom begraven? Meestal kiezen mensen hiervoor omdat er dan een plek is waar men naartoe kan gaan. Bij de overledene worden herinneringen opgehaald of men komt er even tot rust.

Crematie – wat is cremeren?

Cremeren is het proces waarbij een overleden lichaam wordt verbrand. Meestal gaat het als volgt: op de dag van de crematie wordt de kist naar het crematorium gebracht. Als het tijd is voor de plechtigheid neemt de uitvaartondernemer iedereen mee naar de aula waar de kist staat, eventueel omringd met kaarsen, bloemen en een foto van de overledene.

De dienst duurt gemiddeld drie kwartier tot een uur. Het cremeren op zich gebeurt meestal direct na de uitvaartdienst. De familie mag aanwezig zijn bij het invoeren van de kist. Dit kan helpen bij de verwerking van het verlies.

Het crematieproces
In een oven past precies een kist. De standaard temperatuur van een oven is rond de 1000 graden Celsius. De ovens zijn tegenwoordig helemaal computergestuurd. De daadwerkelijke verbranding, het cremeren, duurt één tot anderhalf uur.

Voor het cremeren, controleert één van onze medewerkers de identiteit van de overledene. Het registratienummer op de papieren moet overeenkomen met het nummer op de kist. Voordat de kist in de oven gaat, komt er een vuurvast steentje met een uniek crematie-nummer op. Het steentje blijft tijdens het cremeren in de oven waardoor de as altijd kan worden geïdentificeerd. Na het cremeren, wordt de as verzameld en in een aspan gedaan om af te koelen. Na een paar uur worden met een magneet alle spijkers, nietjes, medisch staal en andere metalen uit de as gehaald. Vervolgens wordt de as fijngemalen in een cremulator. Een cremulator is een machine die asresten verwerkt tot een egale vorm. Vanuit de cremulator gaat de as in een asbus die in de algemene nis wordt geplaatst. De as moet volgens de wet een maand in het crematorium blijven. Daarna kunnen de nabestaanden bepalen wat er met de as gebeurt